MDP
Mlodziezowa Druzyna Pozarnicza, czyli grupa mlodziezy uczacej sie bezpieczenstwa, wspolpracy i podstaw pozarnictwa.
Proste definicje pomagaja czytac materialy edukacyjne. Slownik nie jest instrukcja operacyjna i nie zastepuje szkolenia prowadzonego przez opiekuna lub instruktora.
Mlodziezowa Druzyna Pozarnicza, czyli grupa mlodziezy uczacej sie bezpieczenstwa, wspolpracy i podstaw pozarnictwa.
Dziecieca Druzyna Pozarnicza, czyli mlodsza grupa poznajaca bezpieczenstwo w prosty, spokojny sposob.
Ochotnicza Straz Pozarna, lokalna jednostka dzialajaca dla bezpieczenstwa mieszkancow.
Osoba dorosla prowadzaca zajecia, dbajaca o bezpieczenstwo i poziom trudnosci.
Spotkanie druzyny, podczas ktorego uczestnicy ucza sie, cwicza i omawiaja tematy z opiekunem.
Plan zajec dla osoby prowadzacej: cel, przebieg, materialy i podsumowanie.
Statyczna karta do druku, ktora pomaga uporzadkowac wiedze na papierze.
Material do powtorki wiedzy, bez oficjalnej oceny i bez zapisu wyniku.
Proponowana kolejnosc tematow, ktora pomaga uczyc sie krok po kroku.
Uporzadkowany plan modulow, celow i efektow uczenia dla MDP.
Umiejetnosc lub wiedza, ktora uczestnik moze rozwijac i omawiac offline z opiekunem.
Rozmowa, obserwacja albo papierowa checklista poza publiczna strona WWW.
Podstawowe zasady reagowania i wzywania pomocy, omawiane na poziomie bezpiecznym dla wieku.
Sprawdzenie, czy sytuacja jest bezpieczna dla osoby pomagajacej i innych.
Numer alarmowy, ktory laczy z pomoca w naglych sytuacjach.
Urzadzenie, ktore prowadzi uzytkownika komunikatami; w MDP temat cwiczony z instruktorem.
Resuscytacja krazeniowo-oddechowa, omawiana i cwiczona na sprzecie treningowym pod opieka.
Ulozenie osoby nieprzytomnej oddychajacej, omawiane na zajeciach praktycznych z opiekunem.
Sytuacja, w ktorej drogi oddechowe moga byc zablokowane i trzeba szybko zawolac pomoc.
Zestaw podstawowych srodkow pomocnych w pierwszej pomocy, uzywany zgodnie z zasadami.
Dziedzina zwiazana z ochrona przeciwpozarowa, ratownictwem i bezpieczenstwem.
Przekazanie informacji o zagrozeniu odpowiednim osobom albo sluzbom.
Krotka, jasna informacja: co sie stalo, gdzie i jaka pomoc jest potrzebna.
Sposob przekazywania komunikatow w zespole, wymagajacy spokoju i dyscypliny.
Para osob pracujacych razem pod nadzorem i wedlug ustalonych zasad.
Stroj ochronny lub organizacyjny uzywany zgodnie z poleceniami opiekuna.
Punkt poboru wody dla dzialan strazackich, omawiany edukacyjnie na poziomie MDP.
Elementy pomagajace prowadzic i rozdzielac wode, poznawane bez samodzielnego uzycia.
Spokojne opuszczenie miejsca zagrozenia wedlug polecen i ustalonej drogi.
Rodzinny zestaw podstawowych rzeczy przygotowany na sytuacje awaryjne.
Urzadzenie ostrzegajace przed dymem, ktore pomaga szybciej zareagowac.
Urzadzenie ostrzegajace przed tlenkiem wegla, gazem bardzo niebezpiecznym.
Oficjalna informacja o zagrozeniu i zalecanym zachowaniu.
Gotowosc ludzi do spokojnego reagowania, pomagania sobie i korzystania z pewnych informacji.
Bezpieczne wspieranie osob obok nas, zgodnie z poleceniami doroslych i sluzb.
Uczciwe zachowanie podczas zawodow, cwiczen i pracy w grupie.
Sluchanie polecen, punktualnosc i odpowiedzialnosc za swoje zachowanie.
Wspolne dzialanie, w ktorym kazdy zna swoja role i wspiera innych.
Grupa uczestnikow wykonujaca okreslone zadanie albo cwiczaca wybrany temat.
Forma sprawdzenia pracy zespolowej i techniki, prowadzona wedlug regulaminu i opieki doroslych.
Osoba z przygotowaniem do prowadzenia wybranych cwiczen i omawiania trudniejszych tematow.
Moment, w ktorym uczestnik zatrzymuje sie i prosi opiekuna o decyzje.
Tresc dostepna do czytania bez konta, bez profilu i bez podawania danych.
Prosty sposob przygotowania papierowej karty albo checklisty bez generowania dokumentu przez system.
Uwagi zapisane na papierze albo omowione ustnie, poza publiczna strona.
Temat startowy dla uczestnikow, zwykle wymagajacy omowienia i prostych przykladow.
Temat dla uczestnikow, ktorzy znaja podstawy i moga powtarzac je z opiekunem.
Temat wymagajacy wiecej doswiadczenia, spokojnego tempa i decyzji opiekuna.
Powrot do lekcji, karty pracy albo testu cwiczeniowego, aby utrwalic wiedze.
Krotka rozmowa na koniec zajec o tym, co bylo wazne i co wymaga powtorki.
Sprzet pokazywany lub omawiany zgodnie z decyzja opiekuna, bez samodzielnego uzywania.
Strona pokazujaca powiazania miedzy lekcjami, testami, kartami, scenariuszami i konspektami.
Statyczny spis etapow dodawania publicznych tresci edukacyjnych.